Killing my darling

De afgelopen tijd is niet ongebruikt gebleven. Dat uitstel geen afstel is geworden is ook zo gebleken of beter gezegd, dat blijkt. Mijn tussentijd heb ik gebruikt om een grote tekening af te maken. Ja, die met de berkenbomen, zoals ik in het vorige bericht heb geschreven. Maar uiteindelijk was het resultaat toch niet helemaal naar tevredenheid. Ik heb er dus weer iets mee gedaan, iets wat ongebruikelijk is. Voor mij in ieder geval en misschien ook wel voor andere kunstkijkers. Toch is het blijkbaar modern of “in”. Want wat ik in gedachten had kwam ik later tegen op social media. En dat kun je leuk vinden of niet, soms is het zeker wel bijzonder. Nu hoor ik al enkele mensen zeggen: “Wie zegt dat ze dat niet eerst gezien heeft en toen besloten had om dat ook te doen”. Tja, zou kunnen, maar dat is niet gebeurd. “Killing my darling” is een mij bekende term en die kwam in mij op toen ik niet tevreden was over mijn tekening. Ik heb de daad bij het woord gevoegd – en neen, ik bedoel daarmee niet mijn partner- en het resultaat is verrassend. Het kan een leuk effect opleveren wanneer het opgehangen wordt. ( De term komt eigenlijk uit de schrijverswereld. Je schrapt zinnen weg die, als het ware, overtollige ballast zijn, toch een mooi resultaat zouden kunnen geven. Door het weg te laten geeft het een nòg beter resultaat )
Je kunt het eindresultaat binnenkort zien, want de expositie staat startklaar.

De dozen met kleinere tekeningen staan ingepakt, een paar grote tekeningen moeten nog voorzien worden van een ophangsysteem. De teksten, behorend bij de tekeningen, zijn geschreven en gecorrigeerd.
Er is een kleine poster gemaakt en een passende titel is klaar.
Het wordt een expositie met diverse onderwerpen en op een andere manier ingericht dan men meestal ziet. Locatie: De Huve, het dorpshuis van Eibergen.
Vrijdag 25 februari ga ik inrichten.
Ik heb er zin in.

Ik heb er zin in, Engelse drop (met fineliner weergegeven.)

Reacties zijn gesloten.