Ik ben er bijna….

je zou denken: “waar slaat dat nu op?”. Ik ben er bijna, maar nog niet helemaal. Al die tekeningetjes die ik het afgelopen – bijna anderhalf- jaar heb gemaakt ……. daar moet toch maar eens een punt achter gezet worden.
Wat een tijd en dan bedoel ik niet de tijd die ik erin gestoken heb, maar de tijd waarin we geleefd hebben, jij en ik, wij allemaal. Een “rollercoaster” zou Danny Vera zeggen. Tjonge, het was vallen en opstaan en weer doorgaan. Maar nu is mijn “einde” bijna in zicht. Woensdag mag ik mijn vaccinatie halen en op 30 juni mijn tweede….. als alles goed gaat! Je weet maar nooit! Je weet maar nooit? Hoezo! Nee, ik ga nog niet dood, ik heb nog het een en ander te doen… maar misschien zijn er weer eens niet genoeg vaccins of zijn er toch meer bijverschijnselen of weer een andere variant of…. dus…
Maar…..misschien nog een of twee tekeningen over deze bijzondere tijd die we hebben “mogen” meemaken…..
De tekeningen heb ik de afgelopen tijd al verzameld en in een lay out gezet. Een kleine tekst erbij…….. juist ja. Een klein boekje…. als aandenken aan deze toch bijzondere tijd. Zodat we niet vergeten…….

Ik kwam mijn knijn tegen en die vroeg mij of hij ’s avonds uitgelaten mocht. “Ik mag je niet uitlaten, je bent geen hond” zei ik, “maar je mag wel uitgelaten zijn.” Was ie toch blij!
 

Reacties kunnen niet achtergelaten worden op dit moment.