In een rokje en over kerkbanken

Afgelopen donderdagmiddag mocht ik samen met Ida het kerkje “de kluntjespot” in Haarlo inrichten. Het kerkje valt onder de Stichting Oude Gelderse Kerken en heeft een achthoekige vorm, de vorm van een suikerpot die vroeger in veel huishoudens werden gebruikt. Het kerkje staat op een kleine terp omringd door statige eikenbomen aan de rand van het dorp.
De bijzondere inrichting, de kerkbanken staan in een ronde opstelling, maakt dit kerkje tot een bijzonder monument. Heel af en toe wordt er nog een concert in gegeven. Bijvoorbeeld aanstaande zaterdagmiddag. Dan is het kerkje voor bezoekers van mijn expositie gesloten.

Aangezien ik ook iemand had uitgenodigd die middag een artikel te schrijven om mijn expositie onder de aandacht te brengen, had ik maar eens een rokje aangedaan. Er zou namelijk ook een foto genomen worden. Mijn vrienden en goede kennissen zullen de wenkbrauwen fronsen, want zij zullen beamen dat dit, ik en een rokje, een uitzonderlijke situatie is. Ik vrees alleen dat dit rokje niet in beeld komt, niet op de foto! Tja, daar kan ik dan weer om lachen. Het rokje heeft me wel gehinderd tijdens het inrichten. De ingelijste tekeningen hangen natuurlijk aan de muur en door de ronde opstelling van de kerkbanken moet je tussen de banken door lopen om de tekeningen op te hangen. Omdat ze ook in paren bij elkaar hangen is het “gemakkelijker” om over de bank te stappen dan er weer af te gaan, door de tussenruimte te lopen en dan weer naar de volgende tussenruimte, op de bank te klimmen. Dacht ik. Met mijn rokje kon ik nauwelijks op de bank komen- ja een strak rokje- moest ik me opdrukken op de hoge kanten van de kerkbanken of in een splitpositie zien te komen zodat ik eerst een voet en daarna de andere voet op de bank kon zetten. Het gevolg: ik was dus om 18.00 u “kai kapot” zoals ze in Tilburg (heb ik 20 jaar gewoond) zouden zeggen.

Wanneer je dit zo ziet dan is dat natuurlijk een beetje zielig, of iel. Die kleine tekeningetjes aan die grote witte muren. Maar in het geheel gaat het mooi op. Vanwege het groot aantal, in totaal 30 tekeningetjes en één grote tekening, heb ik gebruik gemaakt van gaashekken die ook wel in de tuin gebruikt worden. Daaraan kunnen dan een stuk of vijf tekeningen gehangen worden.

Al die tekeningen, vormen dan een verhaal. Een tijdsbeeld van corona. Overigens zijn het niet alle tekeningen. Maar wel de originele.
Alle tekeningen heb ik verzameld en in een boekje verwerkt. en krijgt de titel: PandeMie. Een herinnering aan een bijzondere tijd. Een tijd die nog niet voorbij is maar al wel redelijk, behoorlijk, beheersbaar is. Misschien.
Ik ben aanwezig op zaterdagmiddagen vanaf 17 juli tot en 27 juli, een enkele vrijdag ook als je dat graag wilt. Maar het kerkje is sowieso geopend op vrijdag- en zaterdagmiddagen tussen 14.00 en 17.00 u. In Haarlo, Wolinkweg. Kom je kijken?

Mijn boekje, zeg je? Misschien morgen klaar en anders maandag. Ik ben ook heel benieuwd!

Reacties kunnen niet achtergelaten worden op dit moment.